Unitieve Psychotherapie is een vorm van lichaamsgerichte psychotherapie, ontwikkeld
door Jay Stattman in het begin van de jaren zeventig van de vorige eeuw.
Onder 'Unitief' wordt verstaan 'bewegend naar eenheid', 'bewegend naar non-dualiteit'.
Unitieve Psychotherapie beoogt een proces te stimuleren en begeleiden, dat beweegt
van verstarde dualiteit naar dynamische polariteit en eenheid.

Uitgangspunt van de Unitieve Psychotherapie is dat verandering en groei in wezen
bewustzijnsontwikkelingen zijn en dat bewust zijn (awareness) de weg is naar
zelfrealisatie. In het Unitieve model worden chronische conflicten, spanningen en
verstarde patronen beschouwd als een manifestatie van dualiteit: sommige vermogens
van het individu zijn overmatig ontwikkeld en worden gebruikt om andere, hieraan
tegengestelde of polaire aspecten, te ontkennen, te onderdrukken of af te splitsen.

Zo zal de een geneigd zijn om zijn verlegenheid te overschreeuwen, een ander voelt
zich slachtoffer en is blind voor zijn eigen agressie, een derde leeft als fulltime
ouder en negeert de minnaar in zichzelf enzovoorts. Dergelijke dualistische patronen
manifesteren zich in lichaamshouding en motoriek, in overtuigingen en normen, in
dromen en fantasieën, in zelfbeeld en in de wijze van omgaan met anderen.

In de lichaamsgerichte technieken die worden toegepast binnen de Unitieve
Psychotherapie wordt gewerkt met genoemde dualistische patronen via
lichaamsbewustzijn, houding, aanraking en emotionele expressie.

De meeste beperkingen die we hierin tegen komen hebben hun wortels in vroege
ontwikkelingsfasen, in traumata of traumatiserende omstandigheden
in de levensgeschiedenis.